Weet je wat het was? Op 15 augustus #plog

Weet je wat het was

image

Toen ik vanochtend wakker werd, was het ineens heel zonnig en zo is de stad het aller allermooist. 

image

Dus ik ging heel snel douchen en naar buiten. 

image

Zodat ik alle gebouwen kon fotograferen. Oké, dat zijn er wel een beetje veel. 

image

Ik loop Hdefensa af naar Plaza de Mayo. Daar zijn we weer. 

image

Dranghekken, spandoeken, politie, check. Ja hoor als er al iets verandert, dan is dat in elk geval nog niet gebeurd.

image

Bij het roze huis, plaats waar Evita zei dat Argentinie niet hoefde te huilen voor haar part, bedacht ik me dat ik het nog nooit van binnen had gezien. 

image

Dus ik ging naar binnen. ‘Het was saai,’ zei ik later tegen Edu. ‘Tja. Ik vind het niet verrassend. Het is een roze huis.’ En dat dekt wel de lading. Ik had hem zeg maar, niet tien jaar eerder moeten ontmoeten. 

image

Ze heeft wel een mooi uitzicht, la presidente. 

image

Ik neem de metro naar Palermo. Het is tijd voor het echte werk. 

image

Schrijven in mijn lievelingsbakkerij. 

image

Omdat nou ja, dit dus. 

image

Na enkele bladzijden en net zoveel uren schrijven, vervolg ik mijn tour. De markt in Palermo is bijna net zo leuk als in San Telmo. 

image

Ik blijf even zitten op Plaza d Italia en schrijf nog meer. Wat is dat toch met de inspiratie in deze stad?

image

En terug naar het centrum. Ik moet nog even bijslapen voordat ik vannacht mee mag met de zware jongens. 

image

Over zware jongens gesproken. 

image

Ik kom per ongeluk terecht in een Boliviaanse parade. 

image

Dansende kinderen, ja hoor, dit is Boliviaans. 

image

En hun moeders. 

image

En hun vaders. 

image

Een paar uur later bevind ik me in de pizzeria van Ernesto. 

image

Daar wordt champagne geschonken. Nou ja niet aan iedereen, maar wel aan Juana. Hoog bezoek, vindt Tano. Juana, dat ben ik dus, he. 

image

Ernesto heeft in de keuken wat geheugensteuntjes opgehangen. Niet voor zichzelf overigens, want deze knar is nooit de weg kwijt. 

Vergeet wat ik net gezegd heb. 

image

Mimi, de poes wel. Dit kan toch niet lekker liggen? Maar goed, jullie weten het, Mimi is altijd donken. Lees hier maar.

image

We gaan op weg naar de discotheek. El boliche. Op straat komen we overal vrienden tegen. Of nou ja, mannen van dezelfde leeftijd die elkaar een zoen op de wang geven. In Nederland zouden dat eerst broers moeten zijn, hier kan dat bij iedere voorbijganger. De drankjes in de club zijn hier niet te betalen, dus drinkt men in op straat. Met koelbox en al. 

image

#selfie met de enige meiden van het gezelschap. 

Oh deze is beter. 

image

Volksheld Andi gaat optreden in deze club. Met zijn niet te versmaden Cumbia. En hij begint, zoals Edu hier laat zien, om een uur of kwart over zes. In de ochtend. 

image

Om kwart voor acht maakt Nestor nog even wat vlees klaar in de keuken van zijn zaak. Tuurlijk. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.