Dit gedichtje is gepubliceerd in de verhalenbundel ‘Leren doe je zo!’, uitgegeven door de SBB en in de gedichtenbundel die ik mijn mentorleerlingen meegaf toen ze hun VWO-diploma kregen in 2013.

“niet af, loet,”

kon jij me niet nalaten

telkens te vertellen

elk examen opnieuw

je haar wat verwilderd,

jijzelf moe van de drukte

die het kostte om drie uur lang

peinzend en zwijgend

aan papier

te vertellen wat je wist

er zijn momenten geweest

dat er niet uit kwam

wat jij zo goed wist te bedenken

elk jaar opnieuw

je hoofd vol chaos,

jij moe van het onbegrip

mijdend en zwijgend

ik doe het alleen

heldhaftig diegene

die toe durft te geven

dat perfectie en ‘af’

eindpunten zijn

en iemand die bezig is

groter te worden

heeft weinig aan een punt

dat het einde kan zijn