rol

‘Ga je mee naar een bandje kijken?’
De avond zelf vermengt zich met een tijd die ver achter me leek te liggen. De gitarist die strak van de spanning iedereen nog voor de ingang met een schreeuw en een knuffel begroet, een tikje aangeschoten. De zwartgeschilderde zaal, de mensen met band-T-shirts, lang en gekleurd haar, het publiek van slechts vrienden die alles meezingen, de gefrustreerde gitarist die na zijn gedwongen vertrek nog steeds naar optredens komt, de avond wordt beheerst door nieuwe personages die hun vertrouwde rol innemen. Alleen ik speel een heel andere rol. Ik heb dit keer geen enkel belang bij het trekken van iemands aandacht. En omdat ik me jarenlang op deze rol heb verheugd, speel ik hem met verve.

Advertenties