Weet je wat het was? Op 24 augustus #plog

Weet je wat het was, 

image

ik wandelde een ochtend door de stad die nu ook een beetje van mij is. 

image

Ik luister naar de jazz van deze band in de winkelstraat. Weer zon. Ik heb altijd geluk. 

image

Ik wacht op Edu op de bekende plaats. Vlakbij zijn werk, spreken we altijd in de lunchpauze hier af. 

image

Lunch met vlees en bier, afscheid, liefde, oh wacht even. 

image

Lunch, afscheid, liefde en San Lorenzo.

image

Dan ineens op het vliegveld. Tranen. 

Dag lieverd. Tot heel gauw ziens. Einde van een reis. Einde van een plog. 

Advertenties

Weet je wat het was? Op 23 augustus #plog

Weet je wat het was? 

image

In de flat waar Edu woont, ben je onblij als je op de tweede woont. 

image

Maar wij wonen niet op de tweede dus we zijn niet onblij. 

image

Het zonnetje schijnt, het is zondag en we zijn zo brak als twee garnalen. Dus lekker even de markt op. Waar de kindjes schilderles krijgen. 

image

Edu gaat voetballen en ik ga naar San Telmo. Mijn laatste avond hier. 

image

En ik kan zo lang blijven zitten als ik wil. 

image

Kijkend naar de tango. 

image

Van deze mensen. 

Weet je wat het was? Op 22 augustus #plog

Weet je wat het was, 

image

Ik haalde zo tegen een uur of 16:00 ontbijt in een superschattig broodjeszaakje, twee blokken bij mij vandaan. Nou weet ik dat ik geen kleine eter ben, maar ik heb niet vaak in mijn leven 22 euro voor ontbijt betaald. En het ook niet vaak pas om 16:30 opgegeten, dat moet ook gezegd. 

image

Er moet nog haast worden gemaakt, want vanavond heb ik een druk programma. Eerst tangoles.

image

Met aansluitend een milonga. Waar we tangodansen met vreemde mensen. Maar daar heb ik natuurlijk geen foto’s van gemaakt, want… ik was aan het dansen. Supereng. En superleuk. 

image

Twee uur later bevind ik me in een zaal waar iedereen danst, maar niemand tango. El Andy staat weer klaar met zijn cumbia-synthesizer. 

image

Edu beschouwt het van boven. Vanaf het VIPdek. 

image

Hoog tijd om weer even beneden te kijken. Daar hebben we intussen genoeg champagne gehad, zoals je ziet. 

image

Zij ook. 

image

Ik ben goedgekeurd. 

image

Het is half negen. ‘s Ochtends. Plaatselijke tijd. Ik kan me voorstellen dat je de tijd kwijt bent. Ik ook intussen. We ontbijten (of ontkateren?) bij de mac in Morron. Hier woont Edu. In Morron dan, niet in de mac. 

Weet je wat het was? Op 21 augustus #plog

Weet je wat het was,

image

Ik ontbijt maar een keer. Alfredo vraagt elke ochtend wat ik gegeten heb, nu kan ik een keer antwoord geven. 

image

Make up zal ook niet misstaan. Hoe doen ze dat hier, opstaan en er toch nog redelijk uitzien als ze niet of nauwelijks slapen?

image

Alfredo deelt zijn mate met ons in de klas. En we leren de gebiedende wijs. Die kan ik best goed gebruiken. 

image

Diplomauitreiking 🙂 Nog steeds in niveau A2, maar ik heb zoveel geleerd deze week. Van Alfredo. En daarnaast Patricia, Alex en Eric. Mijn klasje. 

image

Ik houd me hier een uurtje op. 

image

Schrijvend. En ik krijg een supergoed idee, dat ik gelijk een beetje uitwerk. 

image

Ik heb afgesproken met Edu en ik ben te laat. Eindelijk ik een keertje. 

image

Daar bij de obelisk wacht ie op me. 

image

Eerst maar eens een biertje. Rustig beginnen, zegt ie elke avond. 

image

Maar, bij de intercambio kan het wel wat ruiger. 

image

En ze kunnen zo goed cocktails maken hier. 

image

‘Heb je honger?’ vraagt ie om half een. Eh… jaha! Dan gaan we naar las leñas.

image

Ik geef mijn intercambiovlaggetjes aan Nestor. Hij is er helemaal blij mee. Behalve met de Engelse vlag. Die wil ie niet. Eigenlijk is de pizzeria al dicht. 

image

Maar voor ons maakt hij even snel een pizza romantica. Om te delen. Maar dan wil ie wel even weten of ik een Argentijns kindje wil.

Weet je wat het was? Op 20 augustus #plog

Weet je wat het was,

image

Na school ging ik even lunchen. 

image

En met de metro terug naar huis. Het metrostation Lavalle bevindt zich in een pand aan de Lavallestraat. 

image

Afwassen en douchen is in de winter in Buenos Aires een bijzonder vervelend karwei. Het water doet er tien minuten over om op te warmen naar een acceptabele temperatuur. En zoveel tijd heb ik niet steeds…

image

Ik loop de weg die ik een half jaar geleden elke dag liep. Van de metro…

image

Naar het huis van Ignacio 🙂

image

Ik drink wijntjes met Ignacio en zijn vriendin Sara en het is heel fijn om weer even terug te zijn in dit rustige huis, waar ik zoveel inspiratie kreeg. Ik weet dat het niet plaatsafhankelijk is hoe je je voelt, maar ik vind het toch jammer dat dit huis straks verkocht wordt. En ik dus waarschijnlijk hier nooit meer binnenkom. 

Weet je wat het was? Op 18 oktober #plog

Weet je wat het was,

image

Ik ging supervroeg naar school. En het is koud. Behoorlijk. 

image

Ik krijg gelijk waar ik voor kwam. Het verschil tussen de indefinido en de imperfecte. 

image

En Alfredo legt bizar duidelijk uit. 

image

Ik kan allerlei mensen de hele dag zien werken in het gebouw naast ons. 

image

Vanaf hier kan ik deze magische plek zien. Hoewel veel plaatsen in deze stad intussen magisch zijn. 

image

Atencion. Wanneer je de wijnfles eenmaal hebt opengemaakt, kan deze niet meer worden geruild. Really? En hoe zit dat dan met melk? Daar hangt dit bordje niet…

image

Serietje kijken. Ik heb de middag nodig om even te slapen, want de nacht wordt daar niet voor gebruikt hier. 

image

Liftselfie. Ik ga tangoen. Zo fijn. 

image

De tangoschool van Giselle. Eigenlijk is hier niks veranderd. 

Weet je wat het was? Op 17 augustus #plog

Weet je wat het was, 

Ik maakte ontbijt voor iemand. Die iemand ziet er zo leuk uit als hij blij verrast is, daarom. 

Edu hoeft vandaag niet te werken, want het is een vrije dag. Dus gaan we studeren. Ik neem mijn onregelmatige werkwoorden door, Edu zorgt ervoor dat ik ze oefen, door me allerlei moeilijke vragen te stellen over mijn verleden en hij neemt driftig de Nederlandse conversaties door in zijn boek. En we eten Nederlandse kaas en Argentijnse tomaten. Ohjo, wat een multiculti aan tafel. 

Als Edu gaat voetballen, kan ik eindelijk mijn plog afmaken. Eindelijk bijgewerkt. 

Weet je wat het was? Op 16 augustus #plog

Weet je wat het was, 

image

Om drie uur ‘s middags, we zijn net een half uur wakker, zit ik met dit brakke hoofd tegenover me in de metro. Hij doet alsof hij geen zin heeft, maar dit wordt een geweldige dag. 

image

Kijk eens even. San Lorenzo – Crucero del Norte. (Voor de Argentine-reizigers onder jullie: ja dat is ook een busmaatschappij)

image

Onophoudelijk zingen die gasten alle liedjes die ze kennen en geoefend hebben. Met hun handen omhoog. 

image

Toen we uit de bus stapten en hiernaar toe liepen, fluisterde Edu dat ik mijn telefoon niet mocht aanraken. Het is een slechte wijk. Ook rondom het stadion moest ik mijn oren en ogen openhouden van hem, dus ik was supervoorzichtig. In de 80e minuut van de wedstrijd vraagt ie ineens: moet je geen foto’s maken? Dus ik kijk hem verbaasd aan. Natuurlijk wel, maar… In het stadion is het veilig, dan mag het, zegt ie dan. Oh… dus dit is hoe veilig voelt. Oké. 

image

We gaan met de metro terug. We kunnen overstappen op een andere metro, dan zijn we direct thuis. ‘We kunnen ook nog even naar de markt en de tango gaan kijken.’ Omekot, hij is zo lief. 

image

De markt mist wel een zonnetje. 

image

En even ben ik bang dat deze ongrappige clowns mijn tangomensen hebben verjaagd. Maar het is de ‘dag van het kind’ in Argentinie. 

image

En hier zijn mijn tangodansers. 

image

Mijn tango-opa is er nog steeds. ❤

image

En ook nog uit eten. Wat een dag. Zondagen zijn mijn lievelings.

Weet je wat het was? Op 15 augustus #plog

Weet je wat het was

image

Toen ik vanochtend wakker werd, was het ineens heel zonnig en zo is de stad het aller allermooist.

image

Dus ik ging heel snel douchen en naar buiten.

image

Zodat ik alle gebouwen kon fotograferen. Oké, dat zijn er wel een beetje veel.

image

Ik loop Hdefensa af naar Plaza de Mayo. Daar zijn we weer.

image

Dranghekken, spandoeken, politie, check. Ja hoor als er al iets verandert, dan is dat in elk geval nog niet gebeurd.

image

Bij het roze huis, plaats waar Evita zei dat Argentinie niet hoefde te huilen voor haar part, bedacht ik me dat ik het nog nooit van binnen had gezien.

image

Dus ik ging naar binnen. ‘Het was saai,’ zei ik later tegen Edu. ‘Tja. Ik vind het niet verrassend. Het is een roze huis.’ En dat dekt wel de lading. Ik had hem zeg maar, niet tien jaar eerder moeten ontmoeten.

image

Ze heeft wel een mooi uitzicht, la presidente.

image

Ik neem de metro naar Palermo. Het is tijd voor het echte werk.

image

Schrijven in mijn lievelingsbakkerij.

image

Omdat nou ja, dit dus.

image

Na enkele bladzijden en net zoveel uren schrijven, vervolg ik mijn tour. De markt in Palermo is bijna net zo leuk als in San Telmo.

image

Ik blijf even zitten op Plaza d Italia en schrijf nog meer. Wat is dat toch met de inspiratie in deze stad?

image

En terug naar het centrum. Ik moet nog even bijslapen voordat ik vannacht mee mag met de zware jongens.

image

Over zware jongens gesproken.

image

Ik kom per ongeluk terecht in een Boliviaanse parade.

image

Dansende kinderen, ja hoor, dit is Boliviaans.

image

En hun moeders.

image

En hun vaders.

image

Een paar uur later bevind ik me in de pizzeria van Ernesto.

image

Daar wordt champagne geschonken. Nou ja niet aan iedereen, maar wel aan Juana. Hoog bezoek, vindt Tano. Juana, dat ben ik dus, he.

image

Ernesto heeft in de keuken wat geheugensteuntjes opgehangen. Niet voor zichzelf overigens, want deze knar is nooit de weg kwijt.

Vergeet wat ik net gezegd heb.

image

Mimi, de poes wel. Dit kan toch niet lekker liggen? Maar goed, jullie weten het, Mimi is altijd donken. Lees hier maar.

image

We gaan op weg naar de discotheek. El boliche. Op straat komen we overal vrienden tegen. Of nou ja, mannen van dezelfde leeftijd die elkaar een zoen op de wang geven. In Nederland zouden dat eerst broers moeten zijn, hier kan dat bij iedere voorbijganger. De drankjes in de club zijn hier niet te betalen, dus drinkt men in op straat. Met koelbox en al.

image

#selfie met de enige meiden van het gezelschap.

Oh deze is beter.

image

Volksheld Andi gaat optreden in deze club. Met zijn niet te versmaden Cumbia. En hij begint, zoals Edu hier laat zien, om een uur of kwart over zes. In de ochtend.

image

Om kwart voor acht maakt Nestor nog even wat vlees klaar in de keuken van zijn zaak. Tuurlijk.